زانو و پای پرانتزی،علت و راه های درمان

زانوی پرانتزی که از آن به عنوان ژنوواروم یا بندینس نیز یاد می‌شود، یک تغییر شکل فیزیکی است که منجر به بیرون زدن قسمت پایین پا نسبت به ران می‌گردد. این وضعیت موجب می‌شود که زانوهای فرد با در هنگام ایستادن و جفت کردن پا از یکدیگر دور شوند و پا ظاهر یک کمان یا پرانتز را داشته باشد. این شرایط ممکن است روی یک یا هر دو پا تأثیر بگذارد. اکثر افراد تصور می‌کنند تنها راه اصلاح مشکل زانوی پرانتزی، عمل جراحی است.

زانوی پرانتزی ممکن است به صورت فیزیولوژیکی یا در اثر آسیب (پاتولوژیک) ایجاد شود. زانوی پرانتزی فیزیولوژیکی یک بیماری طبیعی در نوزادان است که با رشد کودک به طور خود به خود بهبود می‌یابد. زانوی پرانتزی پاتولوژیک پاها نیاز به درمان دارد و اگر درمان نشود، با رشد کودک وضعیت بدتری پیدا خواهد کرد. در بزرگسالان نیز دسته بندی زانوی پرانتزی به همین صورت است. در مواردی که زانوی پرانتزی یک مشکل طولانی مدت را ایجاد می‌کند، منجر به بروز درد مزمن، دشواری در راه رفتن، بدشکلی شدید پا و شروع زودهنگام آرتروز می‌شود. تشخیص به موقع و درمان پیوسته و مداوم این مشکل سبب رفع دائمی آن می‌شود. در کلینیک طب فیزیکی و توانبخشی دکتر دهقان با استفاده از روش‌هایی چون فیزیوتراپی، حرکات اصلاحی و بریس های ارتوپدی قادر به درمان پا و زانوی پرانتزی در کودکان وبزرگسالان می‌باشد.
برای کسب اطلاعات بیشتر و یا زرو نوبت با شماره‌های 03132226284 تماس حاصل نمایید.

علل


نوزادان

زانوی پرانتزی در نوزادان معمولاً توسط عوامل زیر ایجاد می‌گردد:

  • موقعیت فشرده در رحم: چند هفته طول خواهد کشید تا نوزادی که تازه متولد شده با پاهی کاملاً کشیده احساس راحتی داشته باشد، پاها در روزهای اول زندگی کمی به صورت خمیده و پرانتزی ظاهر می‌شوند. همزمان با رشد و ایستادن نوزاد، پاها گرد می‌شوند. کودک با پاهایی که کمی از یکدیگر جدا هستند ایستاده و خم می‌شود و یاد می‌گیرد که تعادل و ثبات خود را حفظ کند.
  • در بعضی موارد، زانوی پرانتزی ناشی از کمبود ویتامین د، کلسیم و فسفر در رژیم غذایی است. این حالت منجر به ایجاد یک وضعیت به نام ریکتز می‌شود. گاهی اوقات، حتی با مصرف میزان معمول ویتامین د، اختلال در مکانیزمی که از این ویتامین در بدن استفاده می‌کند می‌تواند سبب بروز سندرم ریکتز شود.
  • یک علت غیر رایج زانوی پرانتزی، وضعیتی است که به نام بیماری بلونت شناخته می‌شود. بیماری بلونت ناشی از بدشکلی در صفحات رشد شینبون (تیبیا) است. این ناهنجاری ممکن است در نوزادان و همچنین در نوجوانان رخ دهد. بیماری بلونت باعث می‌شود که پای شما به سمت داخل حرکت کند. بر خلاف زانوهای پرانتزی که با رشد کودک تمایل به صاف شدندارد، بیماری بلونت به تدریج تشدید می‌شود و ممکن است روی یک یا هر دو پا تأثیر بگذارد.

زانوی پرانتزی در بزرگسالان

زانوی پرانتزی در بزرگسالان معمولاً ناشی از موارد زیر می‌باشد:

  • آرتریت زانو یا ساییدگی غضروف مفصل زانو: از بین رفتن غضروف، به خصوص از داخل زانو، موجب ایجاد زانوی پرانتزی در بزرگسالان می‌شود.
  • یکی دیگر از دلایل زانوی پرانتزی در بزرگسالان، عدم اصلاح این ناهنجاری به طور خود به خود در دوران کودکی است.
  • ژنتیک نیز نقش مهمی در ایجاد زانوی پرانتزی دارد. برخی افراد به طور طبیعی در پاهای خود دارای انحنای جانبی‌تری هستند. زانوی پرانتزی مادرزادی درمان شناخته شده‌ای ندارد و در صورت افزایش فشار روی پاها به دلیل افزایش سن یا اضافه وزن، وضعیت آنها بدتر می‌شود.
  • مواد شیمیایی و ترکیبات مختلف بر رشد استخوانی و سلامت عمومی تأثیر منفی دارند، به ویژه هنگامی که افراد بالغ در سال‌های اولیه دوران بزرگسالی خود در معرض این سموم قرار گیرند. این ترکیبات استخوان‌ها را تضعیف کرده و آن‌ها را تغییر شکل می‌دهند، به ویژه استخوان‌هایی که وزن بدن و بخصوص تیبیا و فمور را پشتیبانی می‌کنند.
  • علل جدی‌تر بروز زانوی پرانتزی در بزرگسالان شامل تومورهای استخوانی و عفونت‌های استخوانی (استئومیلیت) است که منجر به ایجاد انحنای غیر طبیعی پاها می‌شود و ظاهر زانوی پرانتزی را ایجاد می‌کند.

درمان زانوی پرانتزی در نوزادان


زانوی پرانتزی در نوزادان و کودکان می‌تواند از طریق روش‌های زیر درمان گردد:

بریس

بریس‌های ارتوپدی وجود دارند که می‌تواند برای درمان زانوی پرانتزی استفاده شوند. استفاده از بریس معمولاً برای بزرگسالان توصیه نمی‌شود زیرا دوران رشد آن‌ها تمام شده است. این بریس‌ها عمدتاً برای کودکان کوچک است که هنوز در حال رشد هستند.

گچ گرفتن

علاوه بر این، ممکن است گچ گرفتن پاها برای کمک به رشد صاف‌تر پاهای کودک توصیه شود. گاهی اوقات، متخصصین ممکن است جهت اصلاح زانوی پرانتزی استفاده از نایت اسپلینت را برای کودک توصیه کنند.

رژیم غذایی غنی از ویتامین D (د)


سطح مطلوب ویتامین د برای نوزادان و اطفال، موجب رشد مناسب استخوان‌ها می‌شود و به طور خاص برای جلوگیری و اصلاح زانوی پرانتزی در نوزادان توصیه می‌شود. قرار گرفتن در معرض آفتاب موجب تولید ویتامین د در پوست می‌شود. پیروی از یک رژیم غذایی غنی از ویتامین د، کلسیم و فسفات همچنین برای جلوگیری و اصلاح زانوی پرانتزی در نوزادان ضروری است. محصولات لبنی، تخم مرغ، ماهی‌های چرب منابع غنی از ویتامین د و کلسیم هستند.

فیزیوتراپی

علیرغم درمان یا روش‌های کاربردی برای اصلاح زانوی پرانتزی در نوزادان، تمرینات هدفمند یا ماساژ در فرم فیزیوتراپی نیز برای تکمیل و بهبود نتایج درمان ضروری است. فیزیوتراپی که توسط یک متخصص انجام می‌شود، کمک می‌کند تا عضلات پای کودک تقویت گردد و بنابراین مشکل زانوی پرانتزی به سرعت پیشرفت نخواهد کرد.

درمان بزانوی پرانتزی در بزرگسالان


روش‌های مختلفی را می‌توان برای اصلاح مشکل زانوی پرانتزی در بزرگسالان استفاده کرد، از جمله:

داروها

زانوی پرانتزی در بزرگسالان ناشی از آرتروز زانو یا فرسایش غضروف مفصل زانو می‌تواند با استفاده از بریس و داروهای تجویزی، مانند داروهای تجویزی ضد التهابی، که باعث کاهش درد ناشی از نارسایی غضروف می‌شوند، درمان شود.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی به تقویت عضلات پا کمک می‌کند تا مشکل زانوی پرانتزی به سرعت پیشرفت نکند. در حالی که اکثر تمرینات در بزرگسالان بطور قابل توجهی موجب بهبود زانوی پرانتزی نمی‌شود، بعضی از تمرینات مانند پیلاتز و یوگا می‌تواند به بهبود وضعیت و کاهش درجه زانوی پرانتزی کمک کند.

تمرینات هدفمند

صرف نظر از درمان و یا روش مورد استفاده برای اصلاح زانوی پرانتزی در بزرگسالان، تمرینات هدفمند به صورت فیزیوتراپی حرفه‌ای برای تکمیل و بهبود درمان ضروری است.

فوم رولر تو تاچ

یک فوم رولر یا حوله‌ای را بین زانوهای خود قرار دهید. در حالی که پاهای خود را چند اینچ از یکدیگر فاصله داده‌اید، بایستید. فوم رولر را بین پاها فشار دهید، زانوهایتان را صاف نگه دارید، و خم شوید تا زمانی که انگشتان پای خود را لمس کنید. تا اندازه‌ای که می‌توانید خم شوید، سپس بازوهای خود را بالای سر ببرید. این حرکت را ده بار تکرار نمایید.

چرخش داخلی عضلات ران

از این تمرین برای هدف قرار دادن عضلاتی که موجب چرخش پا به سمت داخل ران می‌شوند استفاده کنید و زانوهای خود را به سمت جلو نشانه بگیرید. جدا کردن این عضلات بسیار سخت است اما می‌توانید با این تمرین این کار را انجام دهید. روی زمین در حالی که پاهای خود را روی یکدیگر قرار داده‌اید، دراز بکشید و زانوهای خود را 90 درجه خم کنید. بدن شما باید در یک خط مستقیم از سر تا زانو قرار گیرد در حالی که پاهای شما در پشت سرتان است. زانوهای خود را با هم جفت کنید و پای بالایی خود را از روی پای پایینی بلند کنید و آن را به سمت داخل بچرخانید.

کشش فیگور فور

روی پشت خود دراز بکشید و در حالی که پاهای شما روی زمین قرار گرفته است، زانوهای خود را خم کنید. پای راست خود را بلند کنید و بخش خارجی مچ پای راست را روی زانوی چپ خود قرار دهید. با بازوی راست خود به فاصلهٔ بین زانوی راست و چپ خود برسید تا زمانی که بتوانید جلوی ساق پای چپ خود را با دست بگیرید. دست چپ خود را زیر پای راست قرار دهید و جلوی ساق پای چپ را نیز با دست بگیرید. به عقب خم شوید و زانوی چپ خود را به سمت قفسه سینه بغل کنید و عضلهٔ گلوتئال راست خود را بکشید. به مدت 30 ثانیه در این حالت بمانید و سپس جهت خود را عوض کنید.

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است